امام حسین علیه السلام و نهضت راه ایشان، برای نسل‌های دیروز، امروز و فردا تجلی همه خوبی‌ها و میثاق زیبایی‌ها درطول تاریخ بشریت بوده و خواهد بود، به طوری که امروزه با گذشت۱۴ قرن از این رخداد هنوز که هنوزه، تبلور، معنا و مفهوم نهضت عاشور هر روز تازه‌تر از گذشته است.

در حقیقت هیچ نهضتی، در طول تاریخ بشریت همچون نهضت امام حسین (ع) قلب ها را منقلب نکرده و روح عزت، آزادگی، عواطف و همسوی را در بشر ندمیده است که نمونه بارز این حقیقت پیاده روی و راهپیمایی ده‌ها میلیونی اربعین حسینی است.

به سخن دیگر در عصر امروز، نهضت عاشورا همچون دانشگاهی است به پهنه تاریخ و گستره کره زمین که در سال ۶۱ هجری تاسیس و با خون پاک و مقدس امام حسین (ع) و یارانش آبیاری و این روزها به عنوان سمبل و مظهر عشق به خداوند، تسلیم محض در برابر او، راه  دین، آزادی خواهی و شهادت طلبی ابدی شده و برای همیشه و در همه حال در طول تاریخ این دانشگاه بازخواهد بود، تا اینکه تا ابد درس آزاده زندگی کردن برای دانشجویان آن تدریش شود.

پا به پای مسافران کشتی نجات کربلا

 واقعیت این است که این روزها ده‌ها میلیون عاشق با پای پیاده راهی دانشگاهی به نام کربلا می شوند،که دانشجویان آن تنها شیعیان نیستند، بلکه همه انسان های عاشق و آزاد اندیشی در سراسر جهان همچون گاندی، جرجی زیدان، محمدعلی جناح، آنتوان بارا، توماس کارلایل و … است که در آن می آموزند، در میدان نبرد حق و باطل، همه افراد اعم از کوچک و بزرگ، زن و مرد، پیر و جوان و امام و رعیت با هم در یک صف قرار بگیرند.

در کنار موارد بیان شده، دانشگاه کربلا که مؤسس آن امام حسین(ع) است، در حال حاضر بعد از گذشت ۱۴ قرن از راه اندازی آن، و تربیت میلیون ها انسان های آزاده و سر بلند، بازهم در رشته‌های مختلف دانش پژوه‌ می‌پروراند و فارغ‌التحصیلان آن در آینده قطعاً انسان های بزرگی برای ادامه راه مکتب سیدالشهدا(ع) خواهند شد.

از « دانشگاه کربلا » بیاموزیم

بدون شک درس های دانشگاه نهضت حسینی آن قدر شور انگیز، متنوع و فروان است، که هنوز با گذشت چندین قرن هر روز و هر دم هم بر جلوه و شور آن افزوده می شود، چرا که استاد این دانشگاه امام حسین(ع) است و درس های این متکب، ایمان، ایثار، عزت، آزادگی، عشق به خدا، شجاعت، عمل به تکلیف و … و از برنامه های اصلی این دوره، «امر به معروف و نهی از منکر»، « فداکاری در راه مکتب»، «آزاده زندگی کردن»، «حفظ عفاف و پاسداری از حجاب»، « درس توحید»، «حفظ مقدسات اسلامی»، «درس امام شناسی»، «ظلم تیزی»، «جوان مردی و فرزانگی» و «پایبندی به نماز»، و همچنین تلاش برای اصلاح جامعه و مبارزه با مفاسد است.

در هر صورت قیام امام حسین(ع) و واقعأ کربلا درس های زیادی به جهانیان داده که امروزه الهام بخش انسان های آزاده و جوان مرد شده است، فردی همچون گاندی رهبر هندوستان برای نجات کشور هند معتقد است که باید همان راهی را بپیمایند، که حسین ابن علی(ع) پیمود و یا واشنگتن ایروینگ از پژوهشگران آمریکایی، امام حسین(ع) را نجات دهندأ بشریت در برابر ظلم و ستم معرفی می کند و همچنین بسیاری از روشنفکران فرانسوی، انگلیسی و اروپاییان نیز شیوه، راه و منش امام حسین(ع) و نهضت عاشورا را به عنوان الگویی معتبر و مستند در کسب آزادی معرفی می کنند، اما جای بسی تامل و تأسف است که برخی از سردمداران کشورهای اسلامی در دنیای عرب نه تنها هنوز از مکتب اباعبدالله الحسین(ع) هیچ گونه درسی نیاموخته اند، بلکه خود نیز در بسیاری موارد با دشمنان اسلام و مسلمین هم پیمان شده اند، مصداق این امر قتل عام کودکان و شهروندان یمنی به دست رژیم سعودی، جنایت های داعش علیه مردم سوریه و عراق، کشتار مردم مسلمانان میانمار و کشتار کودکان و مردم فلسطین به دست صهیونیستها است، در واقع این مسایل به نوعی نشانگر اینکه حادثه ای که در کربلا اتفاق افتاد، امروزه به شکل دیگری در منطقه و بعضی از کشورهای در حال وقوع است.

مشق مسافران کشتی نجات کربلا

آری حوادث تاریخی اگر به چشم عبرت و درس گرفتن مورد مطالعه قرار گیرد «درس آموز» است. حادثه کربلا یکی از این حوادث «الهام بخش» و «عبرت آموز» است که باید مورد توجه جوامع بشری و در این میان اسلامی قرار گیرد.

از سوی دیگر به عقیده تحلیلگران این حوزه، یکی از درس های مهم حادثه کربلا که این روزها جهان اسلام و در راس آنها ایرانی ها  به آن افتخار می‌کنیم و برای آن محافل، مجالس و کنگره‌ها برگزار می کنیم، نشان دادن چهره زشت ترور و تروریسم و ظلم و جنایت در منطقه و جهان است، که ما شیعیان آن را از مکتب امام حسین(ع) یاد گرفته‌ایم، که می‌توان شکوه و عظمت این حرکت را در اربعین حسینی جهان السلام به عینه مشاهده کرد.

زیر پای آفتاب نینوادر واقع اربعین که می‌آید، تنها چیزی که برای همه جهانیان تداعی می‌شود، حدیث «نَصْرٌ مِنَ اللّهِ وَ فَتْحٌ قَریبٌ»، یعنی روز پیروزی خون بر شمشیر است. و به عبارت دیگر این روز؛ روز رهایی از اسارت‌ها، جاودانگی حسین علیه السلام و پایان هوسرانی‌ها و قهقهه‌های شمرها و حرمله‌ها، که  چهل شب آفتاب را  سر بر نیزه کردند.

نکته مهمتر اینکه چهل روز گذشت. اما هزاران سال هم بگذرد، آغاز بهار اربعین است، صدای «هل من ناصر» قیام امام حسین(ع) تا قیامت بی‌جواب نخواهد ماند.

از سویی اربعین؛ بزرگ‌ترین کنگره جهان اسلام و رساترین فریاد بشریت مظلوم در برابر سپاه ابلیس و استکبار جهانی است؛ فریاد دفاع همیشگی از مظلومان و مستضعفان زمان و زمین و اعلام جهاد جاوید علیه کفر و نفاق، جهل و استثمار و قلدری است. دانشگاه عشق، عرفان، ایثار و حماسه است که در این دانشگاه، عاشقان مکتب حسین(ع) می‌آموزند، که چگونه آزاده باشند و در اوج غربت‌، سرود حماسه آزادی بسرایند.

روایت عشق و عطش در نینوا

این روز نمایش، نمایشگاه جاوید ارزش‌ها در ساحل فرات است، که در آن فریاد عزت‌ گرایی و ذلت ‌گریزی همه عاشوراییان تاریخ، به گوش جهانیان طنین انداز می شود و مرکزی برای افشای یاران شیطان، نقطه مرکزی سربازی برای جبهه حق، پایگاه تمرین شهامت و شجاعت، آموزشگاه مقابله با محاصره اقتصادی و نظامی، آموزگار درس ولایت و حمایت از رهبری الهی و در نهایت روز زیارت چشم‌ها از زیبایی‌های دانشگاه کربلا است، که استاد تمام آن امام سوم شیعیان است.

حال در این برهه، این پرسش در ذهن شیفتگان آن حضرت مطرح است، که آموخته‌ایم« کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا » یعنی؛ همه جا کربلا و همه روز عاشورا است، اینک ما در عاشورا و کربلای خود چه می‌کنیم؟

در پاسخ به این پرسش ها، بهترین جواب را باید در کلام دکتر شریعتی جستجو کرد که بر این باور بود؛ «آنان که رفتند، کاری حسینی کردند و آنها که ماندند، باید کاری زینبی کنند وگرنه یزیدی‌اند.»

* نگارنده: موسی کاظم زاده